Stara mapa Azji ok. 1150 — mapa Hieronima, faksymile Millera 1895, tabl. 11

Wszystkie napisy na arkuszu

Drukowane linie tablicy podano w całości. Mapa rękopisu zawiera według Brott 278 napisów; wymieniamy te, które potrafimy pewnie odczytać na tym skanie, obszarami, ze wschodem u góry. Większość skrótów rozwiązano (cum dla c z kreską, patria, damascus); kilka częstych pozostawiono tak, jak na arkuszu: fl dla fluvius, c dla ciuitas, supior dla superior, habund dla habundat. Długie s podano jako s, a słowa, których nie potrafimy odczytać, pominięto.

• Górny margines, drukowany: Miller, Mappaemundi II. po lewej, Tafel 11. po prawej.
• Dolny margines, drukowany: 1. Hieronymus-Karte (Karte des Orients). London. [1. Mapa Hieronima (mapa Orientu). Londyn.] oraz (Brit. Mus. Add. 10049.) c. 1150 n. Ch.; w prawym dolnym rogu Dieselbe Karte restituiert in Mappaemundi Heft III, Taf. 1. [Ta sama mapa zrekonstruowana w Mappaemundi Heft III, tablica 1.] i Beschreibung in Mappaemundi Heft III. [Opis w Mappaemundi Heft III.]
• Górna krawędź, ocean: dwukrotnie Indicus oceanus; Subsolanus qui et apheliotes w ramce [wiatr wschodni, zwany też apeliotesem]; Tilos insula; Argire insula argento habundat [wyspa Argyre obfituje w srebro]; Crise insula auro habund [wyspa Chryse, obfitująca w złoto]; Taprane insula, jej prawa połowa hec pars inhabitabilis [ta część niezamieszkana]. W ramce w lewym górnym rogu equina crura habent [mają końskie nogi]. Ramkowana uwaga w prawym górnym rogu jest późniejszym dodatkiem po francusku i brzmi … et dernier feuillet [… i ostatnia karta].
• Indie i Persja (górna trzecia część): India supior; siluas habent pipereas [mają lasy pieprzowe]; Ganges ut fison fl; insula; aracusia c; alexandria; mons sephar; caucasus mons; taurus mons; paropanisade montes; India inferior; India; ophir; Persia; persepolis; Susa; carmania; media; hidaspis fl; ecbatanis c; Parthia.
• Mezopotamia (środek po prawej): chaldea; babilon; hur patria abrae [Ur, ojczyzna Abrahama]; cap sennaar; cobar fl; chalanne c; charris c hec et aran [Karry, czyli także Charan]; Edissa c; Samosata c; ninive; tigris fl.
• Armenia i Morze Kaspijskie (środek po lewej): litery ar, ca, no, e wokół arki; armenie pile [bramy armeńskie]; caspie porte ut quidam dicunt [bramy kaspijskie, jak je niektórzy nazywają]; armenia supior; armenia inferior; caspium mare; massagete; hircania; bactriani; hiberia; albania; capadocia c; Cesarea c.
• Morze Czarne (na lewo od środka): Euxinus pontus; cimericum mare; chol i chi po obu stronach wieży, z dioscoris ciuitas nad nią; Amazones; campi; Sauromate; Bosforani.
• Azja Mniejsza (dolny środek): Lidia; Paflagonia; Pactolus fl; frigia supior; Licus fl qui et marsias [Lykos, zwany też Marsjaszem]; sardis; Galathia; Bitinia; nicomedia; nicea c; calcedon c; troia; Abidos; ISAURIA; LICAONIA; iconium; derbe c; Listra c; Pamphilia; colophon c; parmos w owalu obok cieśniny.
• Wyspy Morza Egejskiego (dół po prawej): ciprus insula et ciuitas; Rhodus; choos; Samos; delos; Gnidos; tenedos; Samotracia; Creta, w dużej ramce z dłuższą uwagą, której nie przepisujemy.
• Syria i Palestyna (prawy brzeg): damascus przy mieście; farfar fluuii i abana damasci wzdłuż rzeki; Seleucia; Laodicia; Tripolis; Biblos; Libanus mons; Sidon; decapolis; iordanis; Galilea; chana; thabor; diocesarea; ermon.
• Europa (dół): con, stan, tino, polis wokół bramy Konstantynopola; Pigmei cum gruibus pugnant [Pigmeje walczą z żurawiami]; Tracia; uulgaria; pannonia; Sirmium c; Sabaria c; Paflagonia; tessalia; ossa; thessalonia c; thebe c; Athene c; achaia; archadia; lacedemonia; epirus; dalmatia; danubius ut hister fl wzdłuż lewej strony.
• Lewy brzeg (północ), częściowo ucięty przez ciemny pas fotografii: alani scite; alani fl; theodosia c; arimaspi.

Niespójności na samym arkuszu. Bramy kaspijskie są opisane dwukrotnie: caspie porte zapisane pionowo obok budynku bramy w pobliżu peni oraz caspie porte ut quidam dicunt wzdłuż łańcucha górskiego biegnącego ku arce; bramy armeńskie, armenie pile, stoją na równoległym łańcuchu tuż obok. Dwie rzeki mają drugą nazwę połączoną przez ut: Ganges ut fison i danubius ut hister. Paflagonia jest zapisana dwukrotnie, raz w Azji Mniejszej, raz w europejskim pasie na dole. Wyspa nazwana parmos (być może Patmos) stoi w owalu w cieśninie obok Nikomedii, z dala od pozostałych wysp egejskich. Nazwa arki nie jest zapisana jednym wyrazem, lecz w czterech częściach wokół rysunku.

Wydania i inne znane egzemplarze

• Biblioteka ETH w Zurychu, Rar K 257: 2, zdigitalizowany w e-rara (rekord 11583321, obraz tablicy 11583336; DOI 10.3931/e-rara-38523), egzemplarz zeskanowany do tego pliku. Rekord, cytowany na stronie produktu, brzmi „Die ältesten Weltkarten / 2 Atlas von 16 Lichtdruck-Tafeln : von Konrad Miller”, Jos. Roth’sche Verlagshandlung, 1895, 16 tablic, ze spisem treści „Psalter-Karte, Beatus, Cotton Map, Hieronymus, Heinrich von Mainz, Higden”.
• Service hydrographique de la Marine, Paryż (biblioteki cyfrowe francuskiego Ministerstwa Obrony): Mappaemundi: die ältesten Weltkarten Konrada Millera (1844-1933), Stuttgart, Jos. Roth’sche Verlagshandlung, 1895-1898, sześć tomów z mapami, 30 cm, w tym Atlas von 16 Lichtdruck-Tafeln; rekord nie podaje sygnatury.
• Technisches Museum Wien, biblioteka: Mappae Mundi - Die ältesten Weltkarten, „Herausgegeben und erläutert von Konrad Miller”, Stuttgart, Roth’sche Verlagshandlung, Hefte I–VI wraz z „II. Atlas von 16 Lichtdrucktafeln”; rekord nie podaje roku.
• Biblioteka Uniwersytecka w Toruniu, Kartografia 042: tylko Heft 4, Die Herefordkarte, Stuttgart, Jos. Roth’sche Verlagshandlung, z datą 1896, 30 cm, z jedną składaną mapą. Data różni się od 1895 w rekordzie atlasu ETH; części ukazywały się jedna po drugiej.
• Egzemplarz University of California, zeskanowany przez Google i dostępny w Internet Archive (OCLC 214277877): Heft VI, Rekonstruierte Karten, strona tytułowa z datą 1898. Jego tekst odsyła do Heft III w sprawie dwóch map Hieronima.
• Żaden z tych rekordów nie wymienia stanów tablicy.

Wpisy katalogowe i źródła

Biblioteka ETH w Zurychu, Rar K 257: 2; e-rara 11583321 (atlas) i 11583336 (ta tablica); DOI 10.3931/e-rara-38523. Rękopis: British Library, Add MS 10049, folio 64 recto. Źródła opowieści i tego zapisu: rekord e-rara cytowany na stronie produktu; katalog rękopisów Biblioteki Brytyjskiej; L. Brott, The Holy Land within the Manuscript: Performative Cartography in British Library Additional Manuscript 10049, rozprawa doktorska, University of Wisconsin–Madison, 2024; D. Woodward, „Medieval Mappaemundi”, w: The History of Cartography, t. 1 (1987); T. J. Cachey, recenzja książki P. D. A. Harveya, Medieval Maps of the Holy Land, w: The Medieval Review (2014); Neue Deutsche Biographie, „Miller, Konrad”; K. Miller, Mappaemundi, Heft VI (1898); rekordy bibliotek francuskiego Ministerstwa Obrony, Technisches Museum Wien i Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu; Pliniusz, Natural History, księga 7; Biblia, Księga Rodzaju 2 i Druga Księga Królewska 5.

Ten egzemplarz

Tablica jest wydrukowana czarną farbą na kremowym papierze; fotografia karty rękopisu znajduje się w górnej części, z drukowanym nagłówkiem powyżej oraz podpisem i uwagami poniżej. Na fotografii widać krawędzie karty: ciemny pionowy pas biegnie wzdłuż lewej strony i ucina pierwsze litery kilku nazw, a dolna krawędź karty jest nierówna. Cienka jasna linia przecina lewy górny róg fotografii, a ciemna plama stoi przy prawym brzegu obok carmania. Drukowane marginesy są czyste, na skanie nie widać pieczęci ani ołówkowych notatek.