Co jest w tej kolekcji
Mapy nieba z czasów, gdy astronomię rysowano jeszcze ręcznie, a o kształcie wszechświata wciąż spierano się na papierze. W środku kolekcji stoi Andreas Cellarius i jego Harmonia Macrocosmica z 1660 roku: układ Ptolemeusza, układ Kopernika, kompromis Tychona Brahego, dawne gwiazdozbiory Aratosa oraz niebo, w którym figury pogańskie zastąpiono chrześcijańskimi. Obok nich stoi Tabula Selenographica Johanna Gabriela Doppelmayra z 1702 roku — mapa Księżyca. Każda plansza jest rytowana, ręcznie kolorowana i odrestaurowana z oryginału ze zbiorów bibliotecznych, którego biblioteka, sygnatura i rok podane są na stronie samej mapy.
Jak wybrać mapę gwiazd i gwiazdozbiorów
Według tego, co arkusz twierdzi. Plansze układów rysują każda inny wszechświat i czytają się jako seria na jednej ścianie: Ptolemeusz przeciw Kopernikowi przeciw Brahemu to spór, który można powiesić. Niebo chrześcijańskie i arkusz księżycowy to tematy pojedyncze i bronią się same. Według rysunku, jeśli to on rozstrzyga: te plansze są gęste i mitologiczne, pełne postaci, kartuszy i putt, bliższe obrazowi niż schematowi. Jedna rzecz wprost: to arkusze historyczne, a nie spersonalizowana mapa nieba z Państwa daty.
Co Państwo otrzymują
Każda mapa to sześć osobnych plików do pobrania, żeby brali Państwo tylko ten kształt, którego potrzebuje Państwa rama: pełny arkusz z marginesami, wersja przycięta do krawędzi płyty i cztery kadry — 3:2, 4:3, 5:4 oraz ISO A. Każde pobranie to ZIP z jednym plikiem JPEG w 300 dpi i sRGB, paszportem konserwacji w PDF oraz krótkim plikiem informacyjnym. Paszport jest otwarty na stronie produktu jeszcze przed zakupem, a nie dopiero po nim: podaje pomiary, źródło i to, czego celowo nie ruszano.
Konserwacja
Każda mapa to skan oryginalnego arkusza ze zbiorów archiwalnych — z nazwą biblioteki, sygnaturą i rokiem. Niczego nie generujemy ani nie przerysowujemy. Plamy, brud i barwny nalot skanera znikają; faktura papieru, ręczne kolorowanie i rytowana kreska zostają takie, jakie odbiła płyta.