Gdzie szukać dawnych map w domenie publicznej

Dwie rzeczy są stare, ale tylko jedna jest wolna

Dawna mapa od stuleci należy do domeny publicznej. Zdjęcie, które biblioteka publikuje w sieci, to osobna rzecz – i o tym, co wolno zrobić z tym plikiem, decyduje biblioteka. Większość wielkich zbiorów kartograficznych pozwala każdemu wykorzystywać swoje skany w dowolnym celu. Niektóre zezwalają na to tylko do prywatnej nauki albo pobierają opłatę, gdy w grę wchodzą pieniądze. Oznaczenie „domena publiczna” mówi coś o mapie; regulamin archiwum mówi coś o pliku.

Prawo stoi po stronie ponownego wykorzystania. W Unii Europejskiej art. 14 dyrektywy 2019/790 stanowi, że wierna reprodukcja utworu sztuk wizualnych z domeny publicznej sama nie podlega ochronie; w Stanach Zjednoczonych wyrok Bridgeman v. Corel doprowadził do tego samego w odniesieniu do zdjęć dzieł dwuwymiarowych. Archiwum może jednak wiązać warunki z plikami, które udostępnia, poprzez swój regulamin — dlatego poniższa lista jest ułożona według tego, co każde archiwum rzeczywiście pisze.

Zawodowo restaurujemy mapy z tych zbiorów, więc czytamy ich warunki dokładnie. Każdy wiersz poniżej sprawdziliśmy na stronie samego archiwum we wrześniu 2026 roku. Warunki się zmieniają; ostatnie słowo zawsze ma strona obiektu. To praktyczny poradnik, nie porada prawna.

Wolne do każdego użytku

ArchiwumMocne stronyCo archiwum mówi o swoich skanachPodpis
Library of Congress, Geography and Map DivisionMapy świata i atlasy, Ameryka Północna, widoki miast, mapy panoramiczneZdigitalizowane mapy można swobodnie wykorzystywać i ponownie wykorzystywać, chyba że strona obiektu pokazuje ostrzeżenie „Rights Advisory”Mile widziany: „Library of Congress, Geography and Map Division”
Leventhal Map & Education Center, Boston Public LibraryMapy świata, atlasy szkolne, Nowa AngliaOpisy obiektów brzmią „No known copyright restrictions. No known restrictions on use.”Z grzeczności
Harvard Library (Harvard Map Collection)Wczesne mapy drukowane, mapy morskie, obie AmerykiReprodukcje utworów z domeny publicznej mogą być wykorzystywane przez każdego i w dowolnym celuProśba o podanie źródła
New York Public Library Digital CollectionsNowy Jork, obie Ameryki, atlasyObiekty udostępnione jako domena publiczna są wolne do użytku bez pytania o zgodę; wiersz o prawach przy każdym obiekcie mówi, które to sąMile widziany
Rijksmuseum, AmsterdamMapy holenderskie, plansze nieba, grafikaDzieła z domeny publicznej udostępniane są na CC0 / Public Domain Mark i można ich używać także komercyjnie, bez pytania o zgodęDobrowolny
Polona, Biblioteka NarodowaEuropa Środkowa i Wschodnia, arkusze atlasów francuskich i holenderskichObiekty z domeny publicznej można wykorzystywać także do celów komercyjnych, bez pytania kogokolwiek o zgodę; panel praw przy każdym obiekcie podaje jego kategorięZ grzeczności
Biblioteka Narodowa NorwegiiSkandynawia, wczesne mapy świataObiekty oznaczone jako Public domain są otwarte na całym świecie; wiele innych można oglądać tylko z NorwegiiZ grzeczności
e-rara (biblioteki szwajcarskie, m.in. ETH Zurych)Mapy Szwajcarii, kosmografie, rzadkie atlasyTytuły z domeny publicznej mają oznaczenie Public Domain MarkZ grzeczności
Cartoteca Digital, Institut Cartogràfic i Geològic de CatalunyaKatalonia, Hiszpania, Morze Śródziemne, mapy świata starożytnegoDawne mapy mają w opisie oznaczenie Public Domain Mark 1.0Z grzeczności

Wolne z podaniem źródła

ArchiwumMocne stronyWarunkiPodpis
National Library of Scotland, Map ImagesSzkocja i Wielka Brytania, atlas Blaeu, plany miast, mapy świataWiększość obrazów jest na licencji CC BY, łącznie z użyciem komercyjnym. Kilka kolekcji jest wyłącznie niekomercyjnych — wyjątki są wymienione, a przeglądarka pokazuje licencję każdego arkuszaObowiązkowy: „Reproduced with the permission of the National Library of Scotland” i link do serwisu Map Images

Wolne do oglądania, nie do sprzedaży

ArchiwumWarunkiCo to oznacza w praktyce
David Rumsey Map CollectionObrazy na licencji CC BY-NC-SA 3.0; na samodzielne faksymile przeznaczone do sprzedaży potrzebna jest zgodaIdealna do nauki, dydaktyki i badań — najlepszy katalog map drukowanych w sieci. Sprzedaż odbitek z jej skanów wymaga pisemnej zgody
Gallica, Bibliothèque nationale de FranceNiekomercyjne wykorzystanie jest wolne z podaniem źródła; użycie w czymkolwiek, co jest sprzedawane, wymaga zgody i opłatyWolne do projektu szkolnego czy bloga bez dochodów; odbitka, książka czy produkt na sprzedaż wymagają płatnej licencji
Biblioteka Narodowa IzraelaKorzystanie z obrazów jest ograniczone do prywatnej nauki, dydaktyki i badań; użycie komercyjne wymaga pisemnej zgodyBogate źródło map Ziemi Świętej; przed każdym użyciem komercyjnym trzeba zapytać

Agregatory: do szukania, nie do ufania

Old Maps Online przeszukuje według miejsca setki tysięcy map z wielu wymienionych archiwów, a Europeana robi to samo dla bibliotek europejskich. Wikimedia Commons przechowuje kopie wielu tych samych skanów. Wszystkie trzy świetnie nadają się do znalezienia arkusza — ale prawa zawsze pochodzą od archiwum, które wykonało skan. Na Commons warto przeczytać wiersz „źródło” pliku: kopia skanu z Gallica pozostaje skanem z Gallica.

Sprawdzenie mapy w trzy minuty

  1. Otworzyć stronę obiektu w samym archiwum, nie kopię. Znaleźć pole praw — Rights, Rights Advisory, Licencja albo Zasady korzystania.
  2. Przeczytać, co mówi o pliku, nie o mapie: „no known restrictions”, Public Domain Mark albo CC0 oznaczają dowolne użycie; CC BY oznacza podpis; wszystko z NC, „niekomercyjne”, „prywatna nauka” albo „prosimy o kontakt” oznacza: najpierw zapytać.
  3. Zachować notatkę: adres strony obiektu, treść o prawach i datę odczytu. Jeśli kiedyś pojawi się pytanie, ta notatka jest odpowiedzią.

Jak duży będzie wydruk?

Warto pobrać największy plik, jaki archiwum udostępnia — często TIFF albo JPEG w pełnym rozmiarze w menu „pobierz”. Przy 300 dpi mapa potrzebuje na dłuższym boku około 3500 pikseli na wydruk A4 i około 5000 na A3; resztę podaje tabela pikseli na centymetry. Surowy skan niesie też zafarb skanera, ciemne tło i wiek kurzu — przygotowanie go do druku to osobna praca.

Jak podpisać mapę

Cokolwiek wymaga archiwum, dobry podpis wymienia trzy rzeczy: mapę, archiwum i – jeśli plik był restaurowany lub przycinany – kto to zrobił. Na przykład:

Guillaume Delisle, Orbis veteribus noti tabula nova, Paryż 1714. Skan: Biblioteka Narodowa (Polona).

Jeśli wolą Państwo tego uniknąć

Każda mapa w tym serwisie została odrestaurowana ze skanu, którego warunki przeczytaliśmy przed rozpoczęciem pracy, a każda strona produktu podaje archiwum i odsyła do jego własnego opisu arkusza. Dwadzieścia z nich można pobrać za darmo w rozmiarze ekranowym do lekcji, artykułów i prezentacji — przycisk pod każdą kopiuje gotowy podpis.