Stara mapa świata 1858 — Minard, emigranci świata

Każdy napis na arkuszu

Napisy podane są litera po literze, z pisownią, akcentami, wielkimi literami i interpunkcją arkusza, odczytane na skanie w pełnej rozdzielczości; ukośnik oznacza nowy wiersz. Małe litery w indeksie górnym, podkreślone kropką, zapisano w linii (jak w Mr). Liczby na pasmach są w tysiącach emigrantów i zachowują przecinek dziesiętny arkusza; kilka bardzo małych liczb, których nie da się odczytać z pewnością, pominięto. Po tekstach francuskich następuje tłumaczenie w [nawiasach kwadratowych].

• Lewy górny róg, ramka tytułowa: CARTE FIGURATIVE et APPROXIMATIVE représentant pour l’année 1858 / les ÉMIGRANTS du GLOBE / Les Pays d’où ils partent et ceux où ils arrivent. dressée par Mr MINARD / Inspecteur Général des Ponts et Chaussées en retraite, principalement sur les / renseignements publiés dans l’Emigration Européenne de Mr A. LEGOYT / et le merchant’s magazine de New-York. / Paris, le 26 Septembre 1862. [Figuratywna i przybliżona mapa przedstawiająca na rok 1858 emigrantów świata, kraje, które opuszczają, i te, do których przybywają, sporządzona przez pana Minarda, generalnego inspektora mostów i dróg w stanie spoczynku, głównie na podstawie informacji opublikowanych w Emigracji europejskiej pana A. Legoyta i w merchant’s magazine z Nowego Jorku. Paryż, 26 września 1862.]
• Prawy górny róg, ramka legendy: LÉGENDE. / Couleurs indiquant les Pays d’où sont partis les Emigrants. [Legenda. Kolory wskazujące kraje, z których wyruszyli emigranci.] Na lewo od klamry Emigrants partis [Emigranci, którzy wyruszyli]; na prawo od niej siedem opisanych próbek kolorów: d’Angleterre (zielony), de Hambourg et Breme. (różowy), de France. (niebieski), de Portugal (szaro-fioletowy), d’Afrique (ciemnoszary), de Chine (żółty), des Indes Orientales (brązowy).
• Ramka legendy, pod próbkami: Les nombres des Emigrants sont représentés par les largeurs des zônes colorées à raison d’un millimétre pour quinze cents Emigrants, ils sont de plus exprimés par les nombres écrits en travers des zônes et dont l’unité est mille Emigrants. [Liczby emigrantów są przedstawione szerokością barwnych stref, w stosunku jednego milimetra na piętnaście set emigrantów; wyrażają je ponadto liczby wypisane w poprzek stref, których jednostką jest tysiąc emigrantów.]
• Kontynenty i regiony: AMÉRIQUE DU NORD, AMÉRIQUE DU SUD, EUROPE, AFRIQUE, ASIE, AUSTRALIE, CANADA, ÉTATS-UNIS D’AMÉRIQUE, ANGLETERRE, Scandinavie, CONGO, BRÉSIL, GUIANNE ANGLAISE, INDES ORIENTALES, CHINE; jedyna linia siatki jest opisana dwukrotnie Equateur, w poprzek Ameryki Południowej i na Oceanie Indyjskim.
• Porty i wyspy: Hambourg, Breme, le Hâvre, Bordeaux, Bayonne, Lisbonne, Alger; na Karaibach Cuba, la Guadeloupe, la Martinique, la Jamaïque, la Trinité; na Oceanie Indyjskim I. Maurice i I. de la Réunion; Madras i Calcuta; w Australii Victoria.
• Zielone pasmo (Anglia): 50 w poprzek północnego Atlantyku, dzielące się na 18 do Kanady i 32 do Stanów Zjednoczonych; 36 na południe przez Atlantyk, wokół Przylądka Dobrej Nadziei i wzdłuż dolnej krawędzi do Wiktorii.
• Różowe pasmo (Hamburg i Brema): 45,3 od wybrzeża niemieckiego, do którego dołącza 2,7 ze Skandynawii, tworząc 48,0; dociera ono do Stanów Zjednoczonych jako 44,5, a odnoga 3,5 biegnie na południe do Brazylii.
• Niebieskie pasma (Francja): 13 z Hawru, docierające do Stanów Zjednoczonych jako 12,4 po odgałęzieniu 0,6; 1,3 z Bordeaux i 0,9 z Bayonne, które biegną na południe wraz z tą odnogą jako cienka linia oznaczona 2,8 do Brazylii; oraz krótki pasek do Algieru oznaczony 4,8 na obu końcach.
• Szaro-fioletowe pasmo (Portugalia): z Lizbony do Brazylii, oznaczone 11,6 na zakręcie przy wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.
• Ciemnoszare pasma (Afryka): od wybrzeża Konga 10,3 na zachód przez Atlantyk do wysp karaibskich i Gujany Brytyjskiej, gdzie osobne smugi niosą liczby takie jak 2 i 6; oraz 39 na południe wokół Przylądka, dzielące się na 24 do Réunion i 15 do Mauritiusa.
• Brązowe pasma (Indie Wschodnie): 7 z Madrasu i 9 z Kalkuty, połączone jako 16 do Mauritiusa; 5,8 z Kalkuty na południe, przechodzące na Atlantyk jako 6,8 i kończące się przy wyspach karaibskich w małych odnogach takich jak 1,6 i 2,2.
• Żółte pasma (Chiny): od południowego wybrzeża Chin 4,5 przez Ocean Indyjski i Atlantyk na Karaiby, kończące się liczbą 3,8 przy Kubie; 9,7 do Wiktorii w Australii; oraz 8,7 na północny wschód, opisane pour la Californie [do Kalifornii].
• Tam, gdzie pasma się krzyżują, pasmo leżące pod spodem jest kontynuowane liniami przerywanymi.
• Lewy dolny róg, pod ramką: Autog. Régnier et Dourdet, 8, Pe Se Marie, R: du Bac, Paris.

Arkusz jest spójny pod względem arytmetyki: 18 i 32 dają brytyjskie 50, 45,3 i 2,7 dają 48,0 z Hamburga i Bremy, które dzieli się znów na 44,5 i 3,5; 12,4 i 0,6 dają 13 z Hawru, 24 i 15 afrykańskie 39, 7 i 9 dają 16 z Indii na Mauritius. Pisownia nazw jest pisownią arkusza: Calcuta z jednym t, GUIANNE ANGLAISE, Breme bez akcentu obok le Hâvre z cyrkumflesem oraz zônes i millimétre w legendzie. Tytuł jest pisany ÉMIGRANTS; rekord Biblioteki Kongresu transkrybuje go ze zniekształconymi akcentami (dóu, oú).

Wydania i inne znane egzemplarze

• Biblioteka Kongresu, Geography and Map Division, G3201.E27 1858 .M5 (ten egzemplarz): „Paris : Charles Joseph Minard, 1862”; „1 map : hand col. ; 51 x 69 cm”; „Fold-lined, mounted on cloth”; współtwórcy Charles Joseph Minard (1781–1870), Alfred Legoyt (1815–1885) i Regnier et Dourdet (Firm).
• École nationale des ponts et chaussées, Paryż, 3384/C161: wpisany do katalogu prac graficznych Minarda Michaela Friendly’ego jako nr 36, „lith. (685 x 508), 26 September 1862”. Własnego rekordu szkoły nie otwierano na potrzeby tego opisu.
• David Rumsey Map Collection, 10134.002: przedstawia rok 1858, opublikowana w 1862, Regnier et Dourdet; 70 × 51 cm.
• W handlu: egzemplarz oferowany przez Daniel Crouch Rare Books (inwentarz 14871), Paryż, Regnier et Dourdet, 1862, 528 na 740 mm, „podpisany »Ch. J. Minard« atramentem na tytule, naklejony na len”.

Żaden z tych rekordów nie wymienia drugiego wydania ani stanu arkusza, a katalog Friendly’ego zawiera jedno hasło dla tej mapy emigracji. Wymiary różnią się w poszczególnych rekordach (51 × 69 cm, 685 × 508 mm, 70 × 51 cm, 528 × 740 mm); każdy z nich podano tak, jak podaje go jego właściciel.

Wpisy katalogowe i źródła

• Biblioteka Kongresu: LCCN 98687134; sygnatura G3201.E27 1858 .M5.
• École nationale des ponts et chaussées: 3384/C161 (za Friendlym).
• Friendly, katalog prac graficznych Minarda: nr 36.
• David Rumsey Map Collection: 10134.002.

Źródła opowieści i tego opisu: katalogowy rekord Biblioteki Kongresu i jej wpis na blogu kartograficznym o kolonizacji i niewolnictwie na mapach przepływów Charles’a Minarda (2021); Michael Friendly, „Visions and Re-Visions of Charles Joseph Minard” (Journal of Educational and Behavioral Statistics, 2002), jego biografia Minarda i katalog prac Minarda; Sandra Rendgen, The Minard System (Princeton Architectural Press, 2018); rekord Europeany dotyczący pracy Alfreda Legoyta, L’émigration européenne, son importance, ses causes, ses effets (Paryż, Guillaumin, 1861); teksty wystawowe Instituto Nacional de Estadística w Madrycie i CCCB w Barcelonie; David Rumsey Map Collection; Daniel Crouch Rare Books.

Ten egzemplarz

Skan przedstawia egzemplarz Biblioteki Kongresu w całości, z marginesami i podwójną linią ramki. Jest kolorowany ręcznie siedmioma laserunkami odpowiadającymi siedmiu próbkom legendy. Cienkie linie zagięć przecinają papier: jedna biegnie od górnej krawędzi w dół przez ramkę tytułową i dalej przez Amerykę Północną; druga przecina Karaiby obok la Martinique; pionowa przecina pasmo z Konga i biegnie dalej na południe przez Atlantyk. Papier jest równomiernie stonowany, z drobnymi rozproszonymi plamkami. Na skanie nie widać pieczęci biblioteki ani odręcznej notatki; płótna podklejenia wymienionego w rekordzie nie widać od strony awersu.