Wiek
Odwzorowanie i układ
Kolor oryginału
Miejsce wydania
Język mapy
Kartograf
Średniowieczne mapy świata w XIX-wiecznym faksymile
Mappa mundi to mapa świata narysowana w średniowiecznym rękopisie. Oryginały są oprawione w księgach z kilku bibliotek; to, co krąży w druku, zawdzięczamy XIX-wiecznym badaczom, którzy kopiowali je tablica po tablicy. Mapy z tej kolekcji pochodzą z dwóch takich atlasów: Mappaemundi: Die ältesten Weltkarten Konrada Millera, wydanego w Stuttgarcie w sześciu zeszytach w latach 1895–1898, z atlasem 16 tablic w światłodruku, oraz Monuments de la géographie Jomarda, wydawanych w Paryżu w zeszytach od 1842 do 1862 roku.
Co tu jest
- Mapa Beatusa zwana Paris II (Miller, tablica 2) i Beatus z Turynu (tablica 8): mapy świata z rękopisów Komentarza do Apokalipsy Beatusa z Liébany. History of Cartography wywodzi wielkie mapy Beatusa, z których zachowało się czternaście, od zaginionego pierwowzoru z lat 776–86.
- Mapy Hieronima z Azją (tablica 11) i z Palestyną (tablica 12), narysowane około 1150 roku na obu stronach ostatniej karty rękopisu z dziełami świętego Hieronima (British Library, Add MS 10049), wschodem do góry. Miller uważał je za dzieło samego Hieronima; Paul Harvey później to obalił.
- Mapa z Sawley (tablica 13), angielska mapa świata z około 1190 roku, pierwsza ilustracja rękopisu Imago Mundi, dziś w Corpus Christi College w Cambridge.
- Mappa mundi z Lipska w faksymile Jomarda, wschodem do góry, z Rzymem, Troją i ludami Afryki według Salustiusza.
Każdy arkusz to skan prawdziwej tablicy z wymienionego archiwum, odrestaurowany w 300 dpi; nic nie zostało dorysowane. Drukowane mapy świata od epoki odkryć są w dziale Stare mapy świata.