Oude kaarten uit het publieke domein: waar u ze vindt

Twee dingen zijn oud, maar slechts één ervan is vrij

Een oude kaart is al eeuwen rechtenvrij. De foto die een bibliotheek ervan online zet, is iets anders – en wat u met dat bestand mag doen, bepaalt de bibliotheek. De meeste grote kaartcollecties laten iedereen hun scans voor elk doel hergebruiken. Een paar staan het alleen toe voor privéstudie, of vragen een vergoeding zodra er geld in het spel is. Het label ‘publiek domein’ zegt iets over de kaart; de gebruiksvoorwaarden van het archief zeggen iets over het bestand.

De wet staat aan de kant van hergebruik. In de Europese Unie bepaalt artikel 14 van Richtlijn 2019/790 dat een getrouwe reproductie van een beeldend kunstwerk uit het publieke domein zelf niet beschermd is; in de Verenigde Staten kwam de uitspraak Bridgeman v. Corel tot hetzelfde voor foto’s van tweedimensionale werken. Een archief kan toch voorwaarden verbinden aan de bestanden die het aanbiedt, via zijn gebruiksvoorwaarden — daarom is de lijst hieronder geordend naar wat elk archief werkelijk schrijft.

Wij restaureren beroepsmatig kaarten uit deze collecties en lezen hun voorwaarden dus nauwkeurig. Elke regel hieronder is in september 2026 gecontroleerd op de eigen pagina van het archief. Voorwaarden veranderen; het laatste woord heeft altijd de objectpagina. Dit is een praktische gids, geen juridisch advies.

Vrij voor elk doel

ArchiefSterk inWat het archief over zijn scans zegtVermelding
Library of Congress, Geography and Map DivisionWereldkaarten en atlassen, Noord-Amerika, stadsgezichten, panoramakaartenGedigitaliseerde kaarten zijn vrij te gebruiken en te hergebruiken, tenzij de objectpagina een ‘Rights Advisory’ toontGevraagd: ‘Library of Congress, Geography and Map Division’
Leventhal Map & Education Center, Boston Public LibraryWereldkaarten, schoolatlassen, New EnglandDe records vermelden ‘No known copyright restrictions. No known restrictions on use.’Uit beleefdheid
Harvard Library (Harvard Map Collection)Vroege gedrukte kaarten, zeekaarten, AmerikaReproducties van werken uit het publieke domein mogen door iedereen voor elk doel worden gebruiktBronvermelding gewaardeerd
New York Public Library Digital CollectionsNew York, Amerika, atlassenAls publiek domein vrijgegeven objecten zijn zonder toestemming vrij te gebruiken; de rechtenregel van elk object zegt welkeGewaardeerd
Rijksmuseum, AmsterdamNederlandse kaarten, hemelkaarten, prentenWerken uit het publieke domein staan onder CC0 / Public Domain Mark en mogen ook commercieel, zonder toestemming te vragen worden gebruiktVrijblijvend
Polona, Nationale Bibliotheek van PolenMidden- en Oost-Europa, Franse en Nederlandse atlasbladenObjecten uit het publieke domein mogen commercieel worden gebruikt, zonder iemand om toestemming te vragen; het rechtenpaneel van elk object noemt de categorieUit beleefdheid
Nationale Bibliotheek van NoorwegenScandinavië, vroege wereldkaartenObjecten gemarkeerd als Public domain zijn wereldwijd open; veel andere zijn alleen vanuit Noorwegen te bekijkenUit beleefdheid
e-rara (Zwitserse bibliotheken, o.a. ETH Zürich)Zwitserse kaarten, kosmografieën, zeldzame atlassenTitels uit het publieke domein dragen de Public Domain MarkUit beleefdheid
Cartoteca Digital, Institut Cartogràfic i Geològic de CatalunyaCatalonië, Spanje, de Middellandse Zee, kaarten van de antieke wereldOude kaarten dragen in hun record de Public Domain Mark 1.0Uit beleefdheid

Vrij met bronvermelding

ArchiefSterk inVoorwaardenVermelding
National Library of Scotland, Map ImagesSchotland en Brittannië, de atlas van Blaeu, stadsplattegronden, wereldkaartenDe meeste beelden staan onder CC BY, commercieel gebruik inbegrepen. Enkele collecties zijn alleen niet-commercieel — de uitzonderingen staan op een lijst, en de viewer toont de licentie van elk bladVerplicht: ‘Reproduced with the permission of the National Library of Scotland’ en een link naar de Map Images-website

Vrij om te bekijken, niet om te verkopen

ArchiefVoorwaardenWat dat voor u betekent
David Rumsey Map CollectionBeelden onder CC BY-NC-SA 3.0; voor losse facsimile’s bestemd voor verkoop is toestemming nodigIdeaal voor studie, onderwijs en onderzoek — de beste online catalogus van gedrukte kaarten. Afdrukken van de scans verkopen vraagt schriftelijke toestemming
Gallica, Bibliothèque nationale de FranceNiet-commercieel hergebruik is vrij met bronvermelding; gebruik in alles wat verkocht wordt is onderworpen aan toestemming en een vergoedingVrij voor een schoolproject of een blog zonder inkomsten; een afdruk, een boek of een product te koop vraagt een betaalde licentie
Nationale Bibliotheek van IsraëlGebruik van de beelden is beperkt tot privéstudie, onderwijs en onderzoek; commercieel gebruik vraagt schriftelijke toestemmingEen rijke bron voor kaarten van het Heilige Land; vraag vóór elk commercieel gebruik

Aggregatoren: om te zoeken, niet om op te vertrouwen

Old Maps Online doorzoekt op plaats honderdduizenden kaarten van veel van de archieven hierboven, en Europeana doet hetzelfde voor Europese bibliotheken. Wikimedia Commons bewaart kopieën van veel van dezelfde scans. Alle drie zijn uitstekend om een blad te vinden — maar de rechten komen altijd van het archief dat de scan maakte. Lees op Commons de regel ‘bron’ van het bestand: een kopie van een Gallica-scan blijft een Gallica-scan.

Een kaart controleren in drie minuten

  1. Open de eigen objectpagina van het archief, geen kopie. Zoek het rechtenveld — Rights, Rights Advisory, Licentie of Gebruik.
  2. Lees wat het over het bestand zegt, niet over de kaart: ‘no known restrictions’, een Public Domain Mark of CC0 betekenen elk gebruik; CC BY betekent bronvermelding; alles met NC, ‘niet-commercieel’, ‘privéstudie’ of ‘neem contact op’ betekent: eerst vragen.
  3. Bewaar een notitie: het adres van de objectpagina, de rechtentekst en de datum waarop u die las. Komt de vraag ooit op, dan is die notitie het antwoord.

Hoe groot kan het worden afgedrukt?

Download het grootste bestand dat het archief aanbiedt — vaak een TIFF of een JPEG op volle grootte achter een menu ‘download’. Bij 300 dpi heeft een kaart op de lange zijde ongeveer 3.500 pixels nodig voor een A4-afdruk en ongeveer 5.000 voor A3; de tabel pixels naar centimeters geeft de rest. Een ruwe scan brengt ook de kleurzweem van de scanner mee, een donkere rand en een eeuw stof — hem drukklaar maken is een klus op zich.

Een kaart correct vermelden

Wat het archief ook vraagt, een goede bronvermelding noemt drie dingen: de kaart, het archief en, als het bestand is gerestaureerd of bijgesneden, wie dat deed. Bijvoorbeeld:

Guillaume Delisle, Orbis veteribus noti tabula nova, Parijs 1714. Scan: Nationale Bibliotheek van Polen (Polona).

Als u zich dit liever bespaart

Elke kaart op deze site is gerestaureerd uit een scan waarvan wij de voorwaarden lazen voordat we begonnen, en elke productpagina noemt het archief en linkt naar zijn eigen record van het blad. Twintig ervan zijn gratis te downloaden op schermformaat voor lessen, artikelen en presentaties — de knop onder elke kaart kopieert een kant-en-klare bronvermelding.