Stara mapa nieba 1708 — Planisphaerium Copernicanum
Opis
Mapa nieba z układem Kopernika, wydana w Amsterdamie w 1708 roku
Planisphaerium Copernicanum sive systema universi totius creati ex hypothesi — planisferium Kopernika, czyli układ całego stworzonego wszechświata według jego hipotezy, przeniesiony na płaski arkusz. Słońce stoi pośrodku, planety biegną wokół niego po swoich orbitach, Ziemia jest jedną z nich, a zodiak zamyka całość zewnętrznym pierścieniem. To argument narysowany jak diagram: w 1708 roku porządek heliocentryczny był wciąż jedną z kilku hipotez, a ta płyta należy do serii, w której każdy konkurencyjny układ dostał własny arkusz.
Galileusz na tym samym arkuszu
Wokół Jowisza rytownik umieścił cztery małe ciała. To księżyce, które Galileusz zobaczył pierwszy raz w 1610 roku, i to one sprawiają, że arkusz jest czymś więcej niż ozdobą: planeta z własnymi satelitami była obserwacją, dzięki której układ ze Słońcem w środku stał się w ogóle do pomyślenia. Płyta niesie je jako rzecz oczywistą, niecałe sto lat po ich odkryciu.
Płyta, wydawcy i rok
Rijksmuseum podaje dla tego arkusza dwie daty i obie są prawdziwe: płytę wycięto w 1660 roku, a ta odbitka ukazała się w atlasie w 1708. Jako wydawcy figurują Pieter Schenk starszy i Gerard Valck z Amsterdamu, którzy kupili stare płyty miedziorytnicze i wydali serię na nowo pod własnym szyldem. Datujemy kartę według przedmiotu, który Państwo dostają — 1708 — a rok 1660 zostawiamy płycie. Rytownika nie wymieniono; rekord podaje go jako anonimowego i mówi o rycinie, nie nazywając metalu.
Państwa plik
| Oryginał | anonimowy rytownik, nakład Pieter Schenk (I) i Gerard Valck, Amsterdam, 1708; płyta z 1660 |
| Arkusz | 440 × 525 mm |
| Skan | cały arkusz 5898 × 5004 px, płyta w obrębie przyciętej krawędzi 4501 × 3771 px. Ze skanu muzeum, bez powiększania |
| Wydruk przy 300 dpi | mapa drukuje się do 38 cm, cały arkusz z marginesami do 49 cm |
| Pobierają Państwo | sześć archiwów ZIP: cały arkusz, przycięty, 3:2, 4:3, 5:4 oraz ISO A |
| W każdym archiwum | jeden JPEG w 300 dpi, paszport konserwacji w PDF, plik READ ME |
Jak drukować
- Proszę wybrać archiwum o proporcjach ramy: wtedy nic nie zostanie obcięte ani rozciągnięte.
- Proszę poprosić o matowy papier fine art, druk w sRGB i wyłączoną korektę automatyczną. Arkusz niemal kwadratowy prosi się o kwadratowe passe-partout.
- Gdzie wydrukować: drukarnie w pobliżu i sprawdzone ceny laboratoriów internetowych.
Źródło i prawa
Rijksmuseum, Amsterdam, numer obiektu RP-P-AO-29-1-6. Muzeum udostępnia obraz jako domenę publiczną na znaku Creative Commons Public Domain Mark 1.0. W pakiecie nie ma mastera TIFF. Opis w katalogu: Rijksmuseum →
Pytania
Co dokładnie dostaję po zapłacie?
Sześć archiwów ZIP, w każdym jeden JPEG w 300 dpi, paszport konserwacji w PDF i plik READ ME. Różnią się wyłącznie kadrem.
Dlaczego rok to 1708, a nie 1660?
Bo 1660 to data płyty miedziorytniczej, a 1708 data tej odbitki, którą Schenk i Valck wydali w swoim atlasie. Karta nazywa przedmiot, który Państwo mają przed sobą.
Czy gwiazdozbiory zgadzają się z dzisiejszymi?
Ten arkusz nie jest mapą gwiazdozbiorów: pokazuje układ planetarny, a zodiak tylko jako zewnętrzny pierścień. Dwanaście znaków zodiaku to te znane.
Specyfikacja
- Łacina
Załączniki
Opinie
Nie znaleziono opinii
Zobacz także
-
Stara mapa Księżyca ok. 1702 — Doppelmayr, Tabula Selenographica
-
Stara mapa nieba 1708 — Haemisphaeria Sphaerarum
-
Stara mapa nieba 1708 — Coelistellati Christiani
-
Stara mapa nieba 1708 — Situs Terrae, niebo Ptolemeusza
-
Stara mapa nieba 1708 — Planisphaerium Ptolemaicum
-
Stara mapa nieba 1700 — Allard, niebo półkuli południowej